Fragile OO

napanginipan kong umiiyak ako. tas nagising ako na basa ang mga mata ko.


(sayang tong picture na nasa taas, cool na sana e kaso down na yung site, *sigh*)


Kokorokok. Sunday morning. Pahinga dapat. Pero alam kong 3pm kelangan nasa CCP ako para manood nung presentation ng sayaw kiukok koko, at alam ko talaga pano magcommute hanggan dun. TOTOO.

Wala si ma, wala si venoc... hng...

Tsaka ko narealize na umattend sila ng libing.

Libing ni ate Vane.(vanessa)

Asawa ni kuya Norton (antivirus), na pinsan ko. Namatay sha sa panganganak. Overbleeding o kung anu man. Well, sobrang daling mabawian ng buhay ang isang tao... kaunting pagkakamali/pagkakataon lang, a-byebye ka na. Ipinagdarasal ko si ate vane, sana okey jan sa pupuntahan nya. :( Less than 5 years pa lang sila nagsasama, parang ang ikli... shet, cruel life.
Kaya pala ako umiiyak sa panaginip ko....

10:57 na, wlaa paren sina mama.... sayang naman, minsan ka lang mabubuhay tas kukunin pa agad pagkapanganak ng una mong sanggol... :( Alam ko na darating ang oras na may mamamatay rin na mahal sa akin, paano kaya ako magrereact?

May isang sigang binata na mejo matanda sakken siguro ng 3-5 years dito sa village namin. Astigin sha, marami shang resbak, nakikipagbugbugan sha at nagnanakaw pa. Puro kasamaan lang naririnig ko tungkol sa kanya. At nalaman ko na lang na patay na pala sha dati pa... di ko namalayan. Binaril sha sa basketball court ng kaaway nya. Deserving o hinde, mejo nakakaewan yung pagkamatay nya. At ang mas nakakaewan, yung pagkabuhay nya, wala shang nagawang mabuti sa kapwa nya tas namatay sha ng walang kwenta. Kawawa.

Fragile ang buhay natin, parang pinggan. Pero kahit gaano pa kafragile yan, gawin mo na ang lahat para maalala ka bilang isang mahalagang tao, at hindi isang walang kwentang tae.

Pagdasal sana lahat ng kaluluwang pumanaw (once in a while/once in a year), hindi natin alam kung gaano sila naghihirap sa kabilang buhay. Kapayapaan sana jan, uhte Vanessa. :D